Doen wat je het liefste wilt

Ze wilde vaker tekenen (liefst elke dag) - Odette Meyer

Bij mij speelt al langer dat ik vaker wil tekenen. In het tekenen geef ik beelden aan wat ik voel, vind, ervaar en denk. Ongecensureerd. Ik ‘verzin’ eigenlijk nooit wat, als ik teken komen de beelden en teksten als vanzelf. Voordat ik start ervaar ik een drempel. Eenmaal bezig ga ik er in op en vergeet ik de tijd. Ik máák. Terwijl ik bezig ben, hoor ik mijn kritische stem van alles opmerken, maar het raakt me niet, ik werk door, de stroom van ‘wat gemaakt wil worden’ is groter, en ik ben er op aangehaakt. ‘s Nachts slaap ik als een roosje en als ik de volgende dag naar mijn tekening kijk, word ik blij.

Ik weet diep in mijn hart wel wat mij tegenhoudt om vaker te tekenen. Twee beperkende overtuigingen. “Tekenen is niet nuttig, het brengt geen brood op de plank.” En: “Het heeft toch geen zin.“ O, en al schrijvende schiet me er nog een te binnen: “Wat een genavelstaar zeg, ga wat nuttigs doen!” Deze klinkt als een variant op de eerste.

Als ik deze overtuigingen open en bloot op tafel leg voor nader zelfonderzoek, merk ik dat ze gevoelens van angst, hopeloosheid en minderwaardigheid bij me oproepen. Ik kan het in mijn buik voelen. Die drempel ga ik dus over, als ik teken. Ik doe dat door ze te (h)erkennen. “Hé, daar zijn jullie weer!” Ze smelten dan. Worden zachter.

Ben benieuwd wat jij graag vaker zou willen doen en wat jou dan tegenhoudt. En hoe jij de drempel slecht.

Ook ben ik ontzettend benieuwd hoe het eruit ziet als steeds meer mensen werkelijk gaan doen wat ze het liefste doen. Volgens mij gaan er steeds meer lichtjes aan die betekenisvol zijn voor wat we in deze tijd nodig hebben.

Laat wat van je horen

*