Zoektocht naar zinvol werk

fata morgana of niet ze dook Visual column Odette Meyer

Steeds meer mensen willen werk waarin ze vanuit ‘wie ze werkelijk zijn’ en ‘in contact met anderen’ kunnen bijdragen. Vaak vinden zij het steeds lastiger om zich te kunnen verenigen met de manier waarop hun organisaties werken. Ze missen de menselijke maat en ervaren dat het systeem bepalend is. Het goede nieuws is dat we met zijn allen middenin de transitie van de ‘oude’ naar de ‘nieuwe’ wereld zitten, maar dat is tegelijkertijd ook spannend. Een worsteling tussen je oude zekerheden en je geloof dat het toch mogelijk moet zijn om op een heel andere manier bij te dragen, en om samen te werken vanuit een echt gevoel van ‘community’ waarin compassie en een diep besef dat we allemaal met elkaar verbonden zijn de rode draad vormen. Dat vraagt om lef en vertrouwen, en een bereidheid om te accepteren dat je niet weet hoe je toekomst er precies uit ziet. Maar wel duiken, fata morgana of niet!

Ik dook 15 jaar geleden. Vanaf de boot ‘NV De resultaatgerichte samenwerking’. We zaten weer middenin de zoveelste reorganisatie. Ik ervaarde mijn bijdrage niet langer als zinvol. Mijn collega – zij zit met haar knieën nog op de boot – was aan het twijfelen maar kon ook geen werkelijke zin meer zien in wat er gebeurde. Mijn geloof en vertrouwen wonnen het van mijn angst en dieper gelegen cynisme (‘er gaat toch niks veranderen’).

Laten we elkaar helpen duiken, of dat nu binnen de eigen organisatie is of niet, om samen die droom achterna te gaan, en elkaar iedere keer opnieuw het verhaal te vertellen dat het wél mogelijk is een duurzame wereld te creëren waarin er genoeg is voor iedereen.