Wanneer ervaar jij alle TIJD van de wereld?

uitdrukking-visual-column-odette-meyer

Ik vind het begrip TIJD al jaren fascinerend. Beheers ik de tijd of beheerst de tijd mij? Wanneer hebben we een gezonde en vruchtbare relatie met tijd? Hoe komt het toch dat we allemaal chronisch gebukt gaan onder een gevoel van tekort aan tijd?

Toen ik jaren geleden van een burn-out aan het herstellen was, realiseerde ik mij hoe zeer ik me had laten opjagen door de klok, mijn overvolle agenda en het voortdurend aanwezige gevoel ‘geen tijd te hebben’.

Deze tekening die ik toen maakte was het slot van een proces waarin het juk van de tijd van me afviel. Een diepe ‘reset’ waarin ik weer contact maakte het gevoel alle tijd van de wereld te hebben. Ik besloot me niet meer te laten opjagen en mijn eigen tempo te creëren. Rust, niks doen, stilte, dingen doen waar ik van houd of spontaan dingen doen die in het moment opkomen zijn de vaste bestanddelen geworden in mijn leven.

Tot mijn grote verrassing kreeg ik toen veel meer voor elkaar terwijl ik mijn tempo aanzienlijk vertraagde. Nu weet ik dat tijd buigzaam is: we kunnen haar veel meer naar onze hand zetten. We zijn vergeten dat tijd een door mensen gemaakt ‘construct’ is.

Er komt gelukkig steeds meer oog voor het feit dat het juk van de kloktijd, waar we allemaal in meer of mindere mate onder gebukt gaan, in hoge mate wordt bepaald door economische waarden als efficiëntie en hoe dit ten koste gaat van de menselijke maat. Tijd is geld. We zijn daardoor tijd die niet op een productieve manier gebruikt wordt gaan ervaren als verspilde tijd! Het zit zo diep geworteld in onze cultuur dat we ons schuldig voelen wanneer we even niks doen…

Hier 2 prachtige documentaires over TIJD die elk vanuit een andere invalshoek laten zien wat er aan de hand is. Eén die je helemaal kunt zien: Dus ik ben….Mijn agenda van Stine Jensen. En de trailer van Burning Out, de documentaire van Jérome Lemaire over een ziekenhuis in Parijs waarin de mensen opgebrand raken door de focus op geld en efficiency ten koste van de menselijke maat.

Ik doe ook een oproep. Zeker als je je herkent in wat ik schrijf: het is belangrijk om weer baas te worden over je eigen tijd. Dus wordt – net als ik – een ‘Time Rebel’ en creëer je eigen tempo van leven! Wordt super eigenwijs als het gaat om JOUW tijd en die van je dierbaren. We leven per slot van rekening maar één keer.

maak van stress je vriend

Maak van stress je vriend visual column Odette Meyer

Ik volg graag onderzoek met de nieuwste inzichten over stress en burn-out. Het aantal mensen dat serieus last heeft van stress of een burn-out is de laatste 10 jaar niet verminderd. Toen ik zelf 12 jaar geleden burn-out raakte was er minder bekend over stress en burn-out dan nu. Toch heeft al die kennis er (nog) niet toe geleid dat er minder mensen last van hebben.

Voor mij betekende de periode van burn-out, na de enorme schrik dat mijn lijf me in de steek had gelaten (wat in werkelijkheid natuurlijk andersom was: ik had mijn lijf in de steek gelaten), vooral een tijd van bezinning. Wat was er met mij aan de hand dat dit kon gebeuren? Destijds richtte veel onderzoek zich met name op de persoonlijkheidskenmerken van het individu. Een workaholic met een perfectionistische, prestatiegerichte en overloyale instelling liep meer risico dan iemand die wat relaxter in het leven staat. Het preventie-advies aan organisaties luidde vooral: let op de overijverige het-is-nooit-goed-genoeg types, en leer de persoon in kwestie stressbestendiger te worden. Nuttig om te weten natuurlijk, maar dit belichtte voor mij maar één kant van de werkelijkheid. Ik herkende me maar voor een deel in dit plaatje én ik zag veel relaxte mensen om me heen die toch ook aardig aan het jakkeren waren en op het randje balanceerden.

In die tijd vroeg ik mezelf af wat ik anders kon doen zodat het niet nog eens zou gebeuren, maar ook wat de wisselwerking was met mijn werk. In hoeverre faciliteren organisaties stress en burn-out? Recent Deens onderzoek laat zien dat stress vooral veroorzaakt wordt door een unfaire werkomgeving, en dat het niet gaat om de hoge werklast. Zoals het cliché al zegt: van hard werken alleen is nog nooit iemand doodgegaan. Als mensen zich eerlijk en respectvol behandeld voelen, kunnen ze bergen verzetten! Maar als er onrechtvaardigheid insluipt gaat het vreten. Dit onderzoek laat een andere kant van de werkelijkheid zien. De wisselwerking tussen individu en omgeving bepaalt het ontstaan van ongezonde stress en burn-out, en dan laat ik  de privé-omgeving hier buiten beschouwing.

Wat betreft de wisselwerking tussen individu en omgeving: ik kwam een TedXtalk van Kelly McGonigal tegen. Als gezondheidspsychologe heeft zij jaren verkondigd dat stress slecht voor je is (op basis van toenmalig onderzoek, dat dan weer wel). Terwijl recent onderzoek laat zien dat stress in de kern gezond is, dat het ons helpt om met moeilijke omstandigheden om te gaan. Stress wordt alleen ongezond als we denken dat het slecht voor ons is! Verder laat zij in haar verhaal prachtig zien hoe belangrijk ‘community’ is: wanneer we door lastige periodes zoals nu gaan kun je jezelf beschermen tegen de negatieve gevolgen van stress door je zorgen te delen en je te laten helpen of een ander te helpen. “Maak van stress je vriend”, vat zij het pakkend samen.

Daar kreeg ik dan direct dit beeld in deze tekening bij :-) . Verder kijk ik uit naar het volgende onderzoek. Wat mij betreft mag dat onderzoek gaan over het belang van stilte en zachte tijd, waarin aangetoond wordt dat we gelukkiger, gezonder en productiever zijn wanneer we stilte en zachte tijd vanzelfsprekend onderdeel maken van ons leven.